
پیوند قلب (Heart transplant)، یک عمل جراحی پیچیده و حیاتی است که در آن قلب بیمار و دچار نارسایی با قلب سالم و اهدایی جایگزین میشود. این روش درمانی پیشرفته به بیماران مبتلا به نارسایی قلبی شدید کمک میکند تا با برخورداری از عملکرد قلبی بهتر، به زندگی عادی خود بازگردند. فرآیند پیوند قلب، مستلزم شناسایی و انتخاب گیرنده مناسب، آمادهسازی وی برای جراحی، انجام عمل پیوند و مراقبتهای پس از آن است. این رویکرد درمانی پیچیده، به بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی پیشرفته کمک میکند تا با بهبود عملکرد قلبی، به زندگی با کیفیت بهتر دست یابند.
عمل پیوند قلب شامل برداشتن قلب نارسای یک بیمار و جایگزین کردن آن با قلب یک بیمار مرگ مغزی است. این عمل جراحی بیشترین کاربرد را برای بیمارانی دارد که دچار نارسایی قلبی شدید و غیر قابل درمان هستند. نارسایی قلبی به شرایطی اطلاق میشود که قلب آسیبپذیر و ضعیف است و در نتیجه قادر به پمپاژ خون کافی مورد نیاز بدن نیست.
بیماری های قلبی و عروقی و در صدر آنها نارسایی قلب، یکی از اصلی ترین دلایل مرگ انسان ها در عصر حاضر محسوب می شود. قلب نارسا بیمار را در شرایط بحرانی قرار می دهد و او را در انجام امور روزمره خود ناتوان می کند و با بستری شدن های مکرر در بیمارستان از ادامه زندگی عادی بازمی دارد. در چنین شرایطی پیوند قلب به عنوان تنها راه بازگشت به زندگی طبیعی توصیه می شود، اما بسیاری از این جراحی واهمه دارند. دبیر علمی کنگره قلب و عروق در حاشیه پنجمین کنگره بین المللی قلب و عروق با تأکید بر اینکه عمل پیوند قلب از نظر تکنیکی عملی پیچیده نیست می گوید:با وجود اهمیت تبحر جراح در پیوند قلب، این مراقبت های بعد از عمل جراحی است که موفقیت پیوند را تعیین می کند.
دبیر علمی کنگره قلب و عروق توصیه می کند:این بیماران قبل از انجام جراحی باید تحت نظر یک روانشناس، آمادگی لازم برای دریافت قلب اهدایی را بیابند چراکه تجربه ثابت کرده است که دریافت قلب یک فرد دیگر، فشار روحی خاصی را به بیمار تحمیل می کند. از سوی دیگر پس از عمل جراحی نیزضمن دقت کافی در مصرف بموقع و درست داروها باید در فواصل زمانی مشخص بیوبسی عضله قلب انجام دهد تا در صورت پس زدن پیوند، درمان بموقع صورت گیرد. آزمایش های دوره ای بررسی ریتم قلب و تجمع مایع دور قلب و اکو کاردیوگرافی های منظم و دوره ای هم از دیگر موارد ضروری است که باید بدرستی و بموقع انجام شود.