دنیای سلامتی

تفاوت دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی

دوچرخه سواری در مقایسه با پیاده روی، مزایای قابل توجهی را به همراه دارد. دوچرخه سواران قادر هستند مسافت های طولانی تری را طی کنند و در عین حال ورزش شدیدتری را نیز انجام دهند. این امر به دلیل این است که دوچرخه به عنوان وسیله نقلیه ای کارآمد عمل می کند و امکان پوشش مسافت های بیشتر را فراهم می آورد. همچنین، تلاش و انرژی بیشتری که دوچرخه سواران صرف می کنند، منجر به فعالیت بدنی شدیدتری می شود که مزایای سلامتی بیشتری را به همراه دارد. در مجموع، برتری های دوچرخه سواری نسبت به پیاده روی، ناشی از توان بالاتر و انرژی صرف شده بیشتر توسط دوچرخه سواران است.

تناسب اندام بهتر با دوچرخه سواری

مطالعه محققان دانشگاه گلاسکو در اسکاتلند نشان داد که با انجام چند کیلومتر دوچرخه سواری روزانه، از جمله برای رفت و آمد به محل کار، خطر ابتلا به بیماری های جدی و مرگ زودرس به نصف کاهش می یابد. این مطالعه که بر روی بیش از 264 هزار نفر به مدت بیش از پنج سال انجام شد، نشان داد که افرادی که با دوچرخه به محل کار خود رفت و آمد می کردند، در مقایسه با افرادی که از سایر وسایل نقلیه استفاده می کردند، 46 درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری قلبی و 45 درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به سرطان بودند. همچنین این افراد 41 درصد کمتر در معرض خطر مرگ زودرس قرار داشتند. نتایج این مطالعه همچنین نشان داد که افرادی که پیاده به محل کار خود می رفتند نیز از فواید سلامتی این رفتار برخوردار بودند، اگرچه این فواید به اندازه رفت و آمد با دوچرخه نبود.

فواید تردد با دوچرخه بیشتر از پیاده روی است

این مطالعه نشان داد که پیاده روی با 27 درصد کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی و کاهش 36 درصدی خطر مرگ ناشی از بیماری قلبی ارتباط داشت، اما ارتباطی میان آن و کاهش خطر ابتلا به سرطان و یا مرگ پیش از موعد یافت نشد. با این همه، یافته های جدید محققان نشانگر رابطه مستقیم علت و معلولی میان تردد با دوچرخه و طول عمر نیست. محققان خاطرنشان کردند که براساس یافته های این مطالعه، سیاستگذاری برای تسهیل رفت و آمد مردم با دوچرخه می تواند فرصت های بزرگی برای تقویت سلامت عموم ایجاد کند. آنها همچنین تاکید کردند:فواید تردد با دوچرخه در قیاس با پیاده روی بیشتر است؛ زیرا دوچرخه سواران مسافت طولانی تر طی می کنند، ورزش شدیدتری انجام می دهند و به تناسب اندام بهتری هم دست می یابند. این مطالعه در شماره 20 آوریل مجله BMJ منتشر شده است.